คำปริศนา

ปกติ พ่อเป็นคนเก็บอารมณ์ความรู้สึกได้ดียิ่ง ไม่เคยแสดงความโกรธออกมาสักครั้งก็ว่าได้ ด้วยเหตุนี้ผมจึงเหมาเอาว่าที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะผมเป็นเด็กดี แต่พ่อก็แย้งว่า นั่นเป็นเพราะผมรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหางต่างหาก

แต่คราวนี้มันไม่เป็นยังงั้น ผมไม่ได้หลบลี้หนีหน้าไปไหน พ่อตรงมายังจุดที่ผมนั่งอยู่ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธ พอมาถึงก็กระชากหนังสือพิมพ์ เธอะ นิวยอร์ค ไทม์ ไปจากมือแล้วเอ่ย “แกกำลังทำอะไรอยู่หื้อไอ้หนู ไม่มีสมองคิดหรือยังไง?”

ผมลุกขึ้นยืนโดยมีดินสออยู่ในมือ ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย จึงเอ่ยถามออกไปว่า “มีอะไรเหรอครับ พ่อ?”

แม่รีบเดินเข้ามา ผมเดาได้เลย แม่คงต้องการมาดูให้รู้แน่ว่าพ่อยังไม่ถึงกับลงไม้ลงมือกับลูกชายคนเดียวของหล่อน

“มีเรื่องอะไรกันหรือ” แม่เอ่ยซัก “ลูกทำอะไรผิด”

อ่านเพิ่มเติม คำปริศนา

Advertisement