ประวัติย่อของการเดินทางข้ามเวลา

วัตถุประสงค์ของนาฬิกาก็คือการใช้บันทึกเวลาอย่างเที่ยงตรงเพื่อบอกเราเกี่ยวกับเวลา   มุมมองของเวลาจึงถูกแบ่งออกเป็น อดีต ปัจจุบัน และอนาคตโดยปริยาย

อดีตนั้นเกิดขึ้นแล้วจึงถูกผลักไปเป็นประวัติศาสตร์  อนาคตยังคงลางเลือนและไร้ระเบียบ และปัจจุบัน –เวลานี้-ช่วงเวลาแห่งความเป็นจริงอันประจักษ์ชัด นั่นทำให้-เวลานี้-จึงเป็นเวลาที่สำคัญซึ่งเข้าใจกันว่าเป็นช่วงเวลาเดียวกันทั่วทั้งจักรวาล

เวลานี้ของคุณ และเวลานี้ของผมล้วนเป็นเช่นเดียวกันไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน และกำลังทำอะไร นี่เป็นภาพที่สอดคล้องกับเวลาที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน  มีบางคนที่คิดเกี่ยวกับเวลาอย่างแตกต่างออกไป แต่นั่นมันผิด—ผิดอย่างร้ายแรงและลึกซึ้ง

พอล เดวิส จาก “ฮาว ทู บิลด์ อะ ไทม์ แมชชีน

122591435 อ่านเพิ่มเติม ประวัติย่อของการเดินทางข้ามเวลา

Advertisement

ผู้ชนะกาลเวลา

The Man who win the Time

แอลฟ่า-21จ้องมองดูกล่องโลหะสี่เหลี่ยมเล็กๆ บนฝ่ามือของเขาอย่างพึงพอใจเขาเคาะกล่องโลหะในมือเบาๆ   นํ้าหนักมันเพียง 100กรัมเท่านั้นเองพอกดปุ่มสีขาวเล็กๆ ที่ข้างกล่องแล้วเขาก็หย่อนมันลงในกระเป๋าเสื้อพลางลุกขึ้นเดินไปปิดเครื่องควบคุมบรรยากาศอัตโนมัติแล้วกลับมานั่งที่เดิมพร้อมกับปล่อยใจให้คิดอะไรเพลินๆ เป็นการฆ่าเวลาเพื่อคอยดูผลที่กําลังจะเกิดขึ้น   ตาของเขากวาดไปรอบๆ ตัวก็พบแต่สิ่งประดิษฐที่อํานวยประโยชน์ ห้แก่มนุษยชาติเต็มไปหมด  ณ.มุมห้องด้านหนึ่ง…มีห้องกระจกรูปร่างเป็นทรงกระบอกมีประตูเปิดเข้าไปได้เนื้อที่ข้างในพอจุคนได้สัก 3-4 คน และภายในมีแผงสวิตช์อยู่แผงเดียวเท่านั้นดูๆ มันไม่น่าจะมีประโยชน์อะไรมากนัก แต่ความจริงสิ่งนี้มนุษยเรียกมันว่า “เครื่องเดินทาง” เป็นสิ่งที่อํานวยความสะดวกให้มนุษยในสมัยนี้มากที่สุดอย่างหนึ่ง   แทบทุกๆ ที่ในโลกจะมี “เครื่องเดินทาง” อยู่มันเป็นวิธีการคมนาคมของมนุษยในยุคนี้ โดยการเปลี่ยนมนุษยให้เป็นอนุภาคเล็กๆ เพื่อจัดส่งไปยังที่ที่ต้องการโดยผ่านระบบคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า แล้วเครื่องเดินทาง ณ.จุดหมายก็จะเปลี่ยนอนุภาคเหล่านี้คืนสู่สภาพเดิม   ที่ผนังอีกด้านหนึ่งของมุมห้องมีเครื่องสมองกลขนาดย่อมๆ ตั้งอยู่ 2 เครื่อง เครื่องหนึ่งรวบรวมข้อมูลทุกๆ อย่างที่มนุษยรู้ทั้งนี้เพราะมันมีระบบติดต่อกับศูนยสมองกลโลก อีกเครื่องหนึ่งเป็นสมองกลที่ใช้วิเคราะหข้อมูลต่างๆ เครื่องนี้มีความสามารถขบคิดปัญหาต่างๆ ได้อย่างลึกซึ้งละเอียดลออ

อ่านเพิ่มเติม ผู้ชนะกาลเวลา

คำถาม

ทางเดินภายใน มัลติแวค นั้นสมบูรณ์พร้อม และมีอากาศถ่ายเทได้ดี มีแม้กระทั่งซอกมุมที่ช่างเทคนิคสามารถหยุดการทำงานชั่วคราวเพื่อทานแซนด์วิช และรินกาแฟแก้วร้อนออกจากกระติกเก็บความร้อนของเขา

แต่ เบน เลอลานเซย์ รู้สึกอึดอัดใจเสมอยามเมื่อเขาหยุดพักในช่วงเวลาระหว่างงานแบบนี้

“มันมีอะไรบางอย่างดูไม่ถูกต้อง” เขาพึมพำ “ข้ารู้สึกว่ามัลติแวคจ้องมองที่ข้า และข้าไม่ชอบเลย”

โจ เซียลลิ ผู้ซึ่งเคยเป็นช่างเทคนิคคอมพิวเตอร์มือเก่าผู้ที่สามารถจดจำวันเวลาก่อนที่มัลติแวคจะสามารถพูดได้รู้สึกว่าคำพูดเหล่านี้ช่างไร้สาระ

เขากล่าวว่า “นั่นมันปัญหาของเอ็งนะ เบน คือเอ็งปล่อยให้ขนาดของมันกระทบใจเอ็ง” เขาขยับวาดมือโค้งขึ้นและลง “ไม่เห็นจะมีอะไร แค่ขนาดเท่านั้นเอง เพียงแค่มีหลอดสุญญากาศพันล้านหลอด สองพันล้านรีเลย์ สี่พันล้านวงจรที่ซับซ้อน และไม่มีอะไรอีก— ในนี้ต่างหาก” และเขาเคาะหน้าผากเบาๆ “ทุกๆ อย่าง”

“ข้าก็รู้ว่า…” เบนกล่าว “มันเป็นความกังวล” เขามองดูรอบตัว เขาไม่เห็นจุดสิ้นสุดของมัลติแวค ไม่ว่าในทิศทางใด มันยาวเป็นไมล์ครึ่ง หนาร่วมหนึ่งในสี่ไมล์ และสูงถึงห้าชั้น มันเป็นพื้นที่เก็บข้อมูลและความรู้ทั้งหมดทั่วโลก หอสมุดรัฐสภาคองเกรสนั่นก็ล้าสมัยไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นวิทยาลัยที่เล็กที่สุด,หรือโรงงานทำกระดุมเล็กๆ ในหมู่บ้านก็ตามที ต่างก็สามารถเชื่อมต่อ และเรียนรู้ในสิ่งที่พวกเขาสามารถเรียนรู้ได้  ปัญหาเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์และสังคมวิทยาที่มีความซับซ้อนเกินไปสำหรับนักวิทยาศาสตร์ที่เคยใช้เวลาตั้งหลายรุ่นหลายยุคสมัยนั้นถูกแก้ไขโดยมัลติแวคภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที

univac5

อ่านเพิ่มเติม คำถาม